تراورس

ریل بند یا تراورس به تکیه‌گاه بتونی یا چوبی یا فولادی می‌گویند که ریل‌ها روی آن بسته می‌شود. در گذشته‌ای نه چندان دور، ریل بندهای فولادی بیشترین مورد استفاده را در راه آهن داشته‌اند.

ریل بندهای چوبی از لحاظ نرمی و سهولت تردد قطارها، مزیت بسیاری بر انواع دیگر دارند؛ ولی این گونه ریل بند هزینه‌های تولید زیادی داشته و بیشتر در کشورهایی استفاده می‌شوند که تولید چوب مناسب ارزان‌تر است. بزرگ‌ترین کارخانه تولید و اشباع ریل بند (با مواد نفتی)ایران در شیرگاه سوادکوه قرار دارد.

کارخانه ها فقط تراورس های بتنی پیش تنیده تک بلوکی تولید می کنند و در حال حاضر تراورس فولادی در ایران تولید نمی شود و کارخانه شیر گاه در مازندران تراورس چوبی تولید می کرد که به دلائل زیست محیطی در حال حاضر تعطیل است امروزه در ایران بیشینه راه آهنهای بیرون از ایستگاه‌ها به‌وسیله ریل بندهای بتونی ایجاد می‌شوند.

تراورس های چوبی

چوبهای مورد مصرف برای تراورس باید دارای شرایط خاصی از قبیل داشتن تراکم بالای آوندها و درصد رطوبت کم بوده باشند تراورس

تراورس معمولا به چوبهای جنگلی با سایز ۱۵*۲۵*۲۶۰سانتیمتر گفته میشود.

جنس

چوبهای مورد استفاده برای تراورس معمولا در دسته چوبهای راش-ممرز-توسکا-بلوط و …قرار میگیرند

موارد مصرف

از تراورس ها بدلیل استقامت مکانیکی بالا برای مصارف صنعتی برای فشارهای از قبیل:

زیر بار جرثقیل -ترانس برق-مته های حفاری-صنایع ریلی و ذوب آهن-کشتی سازی و اسکله های دریایی و…کاربرد دارد

کلمات کلیدی: